Hz. Muhammed’in peygamberliğinden önceki sosyal ve kültürel ortama Cahiliye Dönemi denir. Bu dönemde putlara tapma, soyla övünme, hukuksuzluk, kibir, kan davaları ve güçlülerin zayıfları ezmesi gibi yanlışlıklar yaygındı.
Araplar kabileler hâlinde yaşardı. Toplumda hürler, mevaliler ve köleler bulunur; bedeviler çöllerde göçebe, hadariler şehirlerde yerleşik yaşardı. Muharrem, recep, zilkade ve zilhicce aylarında savaşmak yasaktı; panayırlar ticaret ve kültür hayatını canlandırırdı.
İslamiyet’ten önce Arap Yarımadası’nda en yaygın inanç putperestlikti. Mekkeliler putları Allah ile aralarında aracı sayıyor, Kâbe’de kabilelere ait putlar bulunduruyordu. En büyük putlardan birinin adı Hubel’di.
Bölgede putperestliğin yanında Hristiyanlık ve Yahudilik de bulunuyordu. Hz. İbrahim’in getirdiği tevhit inancını koruyan Hanifler ise Allah’ın birliğine inanırdı. Peygamberimiz bu ortamda büyüse de Cahiliye Dönemi’nin yanlış inanç ve âdetlerine uymadı.
Çarkıfelek
